STACJA SEJSMOLOGICZNA

W podziemiach Planetarium zlokalizowana jest stacja sejsmologiczna. Jej uruchomienie nastąpiło w czerwcu 1959 roku. W stacji znajduje się kilka rodzajów sejsmografów.

Pierwszymi były sejsmografy Wiecherta, przekazane Planetarium przez Zakład Geofizyki Polskiej Akademii Nauk. Ciężkie, długookresowe sejsmografy pozwalają zarejestrować najbardziej odległe trzęsienia Ziemi. Skonstruowane około 1920 roku, do dziś są uważane za jedne z najlepszych instrumentów tego typu.

Kolejnymi były krótkookresowe sejsmografy elektrodynamiczne SK – 58 oraz sejsmografy z rejestracją galwanometryczną. SK – 58 to krótkookresowe sejsmografy polskiej konstrukcji, pracujące niemal we wszystkich stacjach sejsmologicznych na terenie naszego kraju. Służą one do rejestracji lokalnych odprężeń górotworu.

Od samego początku najistotniejszym elementem działania stacji była rejestracja wstrząsów górniczych. Przez lata zmieniały się sposoby zapisu ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej – od analogowych (początkowo na papierze kredowym, później na papierze światłoczułym, w końcu na zwykłym papierze offsetowym) do zapisów cyfrowych gromadzonych na nośniku danych.

Stacja sejsmologiczna udostępniona jest do zwiedzania grupom młodzieży szkolnej. Małe grupy (do 20 osób ze względu na niewielki metraż pomieszczeń) mogą zapoznać się z działaniem sejsmografów, zobaczyć autentyczne sejsmogramy odległych trzęsień Ziemi, a także zapisy wstrząsów górniczych (do dzisiaj rejestruje się ich nawet kilka na dobę). Zajęcia dydaktyczne dla wcześniej zgłoszonych grup prowadzone są od wtorku do piątku o godz. 9.00, 10.00, 11.00, 12.00, 13.00 i 14.00.

Wykaz stacji oraz aktualne dane liczbowe wstrząsów ziemi można śledzić na stronie Regionalnej Sieci Sesjmologicznej http://www.grss.gig.eu